نگاه ساکت باران ..

gharibanehayemanoto — Fri, 10 Apr 2009 20:43:00 GMT

من ديگه حال نوشتن ندارم تا....................................... خداحافظ اما ميام بهتون سر ميزنم

gharibanehayemanoto — Wed, 04 Feb 2009 21:24:18 GMT

من از بلندای این سرزمین روشن....
این خانه های نو ساخت
این آسمان زیبا
این زندگی شیرین
این لحظه های دوست داشتنی
به تو می گویم:
زندگی یک دروغ شیرین است
که باید آن را سر بکشی
باید قورتش دهی.
در خودت حلش کنی
تا بهار برایت سرشار از شکوفه شود
تابستان سرشار از هلو های رسیده ی شیرین
پاییز سرشار از رنگ های دیدنی و
زمستان سرشار از شکیبایی و سپیدی و خاطره های کودکی شب جمعه های خانه ی مادربزرگ با آبگوشت و طاس کباب و کوفته قلقلی.
آری باید آن را قورت دهی تا یادت برود یک روز گریه می کنی....
یک روز دلتنگی....
یک روز در حسرت روزهای از دست رفته
و یک روز در حسرت نداشته ها...
باید امید وار باشی چیزی را که امروز به تو نداده فردا از او خواهی گرفت..

این مطلب قشنگ رو از دوستی به نام رویا اینجا گذاشتم ..

امتحاناتم تمام شد وایییییییییییییییییییییییییییی راحت شدم مردم از استرس روزهای سختی رو با اسماعیل پشت سر میزاریم برامون دعا کنین..

من بعد یه غیبت طولانی اومدم راستش دلم برای همه تنگیده بود.. خواستم بیام که فکر نکین خدا نکرده مشکلی پیشاومده من زنده ام ودر کنار همسر مهربانم به روزمرگی های همیشگی مشغولیم ... دیگه کم میام اخه حوصله نوشتن ندارم خسته شدم ... تا کی بیام حسابی بنویسم خدامیدونه

gharibanehayemanoto — Tue, 28 Oct 2008 05:28:34 GMT

سلام بعد یه غیبت تقریبا طولانی ..راستش از موقعی که اومدیم شمال خیلی سرمون شلوغ شده هیچکس باور نمیکنه حدود دو ماهه که ما اینجاییم اما شاید فقط دو شب یا سه شب من واسماعیل تنا بودیم همیشه یکی پیشمون بود همش مهمان داشتیم یا اینکه مامانم اینا می یان و چند وقت پیش ما میمونن خلاصه ما رو ول نمیکنن دیگه..تلافی دو سالی که نبودیم رو دارن سر ما در میارن .. البته این وضع یه کم خسته کننده است چون به هر حال هی چیزی یه اندازه ای داره دیگه اما ما که نمی تونیم بهشون بگیم بابا بزارین یه بار هم ما تنها باشیم مردیم از شلوغی..وای ی ی ی ی ی ی به اسماعیل میگم بیا دو تایی یه روز یواشکی بریم یه جایی مسافرت بلکه یه کم اعصابمون آروم بگیره.. اما میگه فعلا وقت ندارم..البته این روزها درحال نوشتن تایپ کردن پایان نامه آقا اسماعیل هم هستیم دیگه نور الا نور.....

الان دانشگاهم اومدم کافی نت دانشگاه.. تو خونه وقت نوشتن ندارم گفتم بیام اینجا هم یه سری به دوستان بزنم هم او اوضا واحوال اونا رو باخبر کنم که چرا بنده غیبت های طولانی دارم..

دوشنبه هم رفتم رشت نوبت دکتر گرفتم با کلی خواهش وتمنا شنبه بهم وقت داد.. قبلا تهران میرفتم اما دکترم گفت چون راهت دوره معرفیت میکنم به این دکتر.. اخه هر سه ماه یه بار باید برم واین مسئله به خاطر کار همسر گرامی یه کم مشکله..

راستی همه دوستانی که برا کمنت گذاشتن از شون ممنونم هر کاری کردم نشد براشون کامنت بزارم نمی دونم چرا؟

نمی دونم آپ بعدی کیه فعلا خداحافظ...

gharibanehayemanoto — Sat, 04 Oct 2008 13:49:39 GMT

داشتم لاک میزدم که بریم خونه یکی از دوستان صمیمی امشب اونجا دعوتیم شیوا بهم پیام داد که وبت بهم ریخته اومدم سراغش که ببینم چه مرگشه اخه یه مدته یه کم اذیت میکنه .. قصد نوشتن نداشتم توفیق اجباری شد گفتم حالا که اومدم یه سری هم ه دوستان بزنم ..خیلی وقت کم دارم چون هنوز لباسامو هم اماده نکردم وهمچنیم لباس های اسماعیل رو تازه مکاپ هم نکردم..

دیروز از اصفهان برامون مهمان اومده بود تازه امروز خونه رو یه کم به کمک اسماعیل جمع وجور کردیم وظرف وظروف رو تو کابینت چیدیم این چند وقته اکثرا یا مهمان داشتیم یا مهمانی بودیم تازه فردا شب هم یه جای دیگه دعوتیم ما چون دوسال نبودیم وبلا فاصله بعد عروسیمون رفتیم کرمانشاه همه الان ذوق زده شدن که ما برگشتیم تند تند ما رو دعوت میکنن .

اسماعیل هم مشغول نوشتن پایان نامه است البته نمی دونم چرا یه مدته یه کم استرس پیدا کرده دوسال سعی تلاش کرد تا به اینجا رسید اما الان میگه نمی دونم چرا یه جوری شدم همش تو فکر وخیالات سیر میکنه خیلی براش نگرانم دیونه نشه بچه ام خدایا زودتر تمام شه وخیال منم راحت شه یه عالمه نوشته اما بازم میگه نه حالا حالا ها تمام نمیشه وای دیر شده وقتم داره از دست میره دارم از استرس میمیرم خدای چیکار کنم دیشب فقط دو ساعت تو اتاق راه رفته واینا رو با خودش گفته قربونش برم نمی دونم چرا اینطوری شده خیلی اعتماد به نفس داشت تو کاراش اما الان.. میگه می دونم خانم دکتر گیر میده من بهترین نوشته رو هم براش ببرم بازم گیر میده میگم بابا تو حالا بنویس شاید گیر نده از الان داری به گیر دادان های اون فکر میکنی.. خیلی دوس دارم کمکش کنم اما نمیشه.. اینم اقا معلم ما که اینطوریه ..مادر شوهرم میگه موقع مدرسه هم همیشه دلهره داشت هیچوقت نمیذاشت ازش امتحان شفاهی بگیرن همیشه امتحان کتبی میداد .. مادر شوهرم همیشه باید باهاش میرفت مدرسه حالا خودش معلم بچه هاست و اینجور ی بیقراری میکنه .. خداجون کمکش کن//

gharibanehayemanoto — Wed, 01 Oct 2008 21:31:18 GMT

دیشب بعد افطار رفتیم خونه مامانم اینا راستش مامانم از جریان عروسی داداشم به این ور یه کم زود رنج ودل نازک شده وهر وقت میگه بیان پیش ما اگه من واسماعیل نریم زود نارحت میشه نمی دونم احساس تنهایی میکنه یه مدت خیلی ناراحتی میکنه چون گفتم بودم که زن داداشم یه کم اذیتش میکنه .. خلاصه بهمون زنگ زد وگفت که بیان ما هم رفتیم .. البته قبلش با یکی از دوستای اسماعیل رفتیم دریا یه دوری زدیم بعد رفتیم .. حدود ساعت ۱۱رفتیم آستانه اشرفیه وزیارت کردیم معمولا هر سال شب عید فطر میریم اونجا خیلی شلوغ بود زیارت کردیم ونماز خوندیم وبعد اومدیم خونه .. شب خونه مامان اینا خوابیدم .صبح همه با هم حاضر شدیم ورفتیم یه سری به اهل قبور زدیم وبعد هم ناهار رفتیم خونه مادر شوهرم مادر شوهرم امروز بیش از همیشه مهربون شده بود .. بارون شدیدی می اومد وحشتناک بود وزیبا .. بعد ازظهر خونه دو تا از عمه های اسماعیل که خیلی پیرن برای تبریک عید رفتیم ..البته به اصرار مادر شوهر گرامی ..... واومدیم خونه تا حاضر بشیم برای شام بریم خونه خاله بابا ..اونجا خیلی شلوغ بودتا حدی که من واسماعیل زود تر از همه مهمان ها اومدیم خونه وزود بلند شدیم چون هر دو داشتیم از سر درد می مردیم .... این سریال روز حسرت هم دیگه شورش رو در آورده حالم از این سریال های کش دار بهم میخوره خیلی مسخره است..

gharibanehayemanoto — Tue, 30 Sep 2008 10:34:42 GMT

سلامممممممممممممممممممممممممممممم.. عید همه تون مبارک امیدورام تو این ماه عزیر هر چی از خدا خواستین بهتون بده.. دلم براتون خیلی تنگ شده بود دلک لک زده بود واسه نوشتن .. اما از ابس این مدت درگیر بودم که وقت سر خاروندن هم نداشتم.. اما حالا اومدم واز امروز می نویسم . ..

ما در تاریخ ۱/۶/۸۷کوله بار عشقمون رو جمع کردیم وبه شمال اومدیم تا یه مدتی هم در کنار خانواده زندگی کنیم تا تکلیف دکترای اسماعیل مشخص بشه وبعد دوباره بار سفر ببندیم وبریم.. اسماعیل زیاد دوست نداره ادامه بده واسه دکترا اما باتاکیدی که اطرافیان برای ادامه تحصیلاتش میکنن به احتمال زیاد ادامه میده .. تو این دوسالی که کرمانشاه بودیم خیلی واسه درسش زحمت کشید وحسابی کار کرد قربونش برم.. خدا یا بهش سلامتی بده تا به هر چی که میخواد برسه..

ما جمعه اومدیم شمال وشنبه دوستم شهلا که که قبلا از ش بهتون گفتم اومدن پیش ما موقع وسه چهار روزی با هم بودیم خیلی خوش گذشت همش بیرون بودیم خیلی از جاهای دیدنی رو با هم رفتیم مامان بابای من عاشق بچه شون شده بودن اونم هر جا میرفتیم همش تو ماشین بابا بود واصلا پیش مامانش اینا نبود وچون خیلی خوش زبونه بابام هم کلی کیف میکرد.. آخه شهلا میگفت ما خیلی کم به سوالاتش جواب میدیم اما بابای تو با حوصله به همه سوالاتش جواب میده البته اینم بگم که بیش از اندازه هم سوال میپرسه ها مخ آدمو تعطیل میکنه این بچه.

تقریبا دیگه تو این خونه جدیدمون جابه جا شدیم یه سری وسیله کم داشتیم که خریدیم اما با زهم یه چیزایی کم داریم چون اینجا یه کم بزرگتر از خونه های دیگه ایه که قبلا توش بودیم وبرای پر کردنش به یه سری چیزهایی احتیاج داریم..

اسماعیل الان مدرسه است مهر اومد وکار وبار همه شروع شد.. اسماعیل ۴روز در هفته میره مدرسه ..من هم تا شروع کلاسهای دانشگاه فعلا تا لنگ ظهر میخوابم ..اما امروز زود بیدار شدم اخه دارم آش میپزم ... هوا اینجا سر شده ومن هم عاشق هوای پاییزم ..وای که چه کیفی میده..

فعلا تا اطلاع ثانوی سر کار نمیرم .. وخونه هستم .. فردا هم ناهار عید فطر خونه مادر شوهرم هستیم وشب هم همه فامیل حدود ۳۰نفر خونه خاله بابام هستیم ..

مادر شوهرم گیر داده که حالا که کاراتون رو جمع وجور کردین یه بچه بیارین که از یکنواختی در بیاین اما اسماعیل دوست نداره میگه فعلا زوده .. اما گیر مادرشوهرم خیلی شدیده گاهی اوقات دیگه سیستم ادمو بهم میزنه. مادر شوهرم خیلی مهربونه اما گاهی اوقات به یه چیزایی گیر میده واعصاب ادمو بهم میریزه

gharibanehayemanoto — Mon, 11 Aug 2008 08:39:18 GMT

این طولانی ترین پست منه تو تابستان احتمالا تا مدتی ننویسم راستش دیگه حوصله نوشتن ندارم نمی دونم این حس تا کی طول میکشه اما تا اطلاع ثانوی نمی نویسم ..

حدود سه ماهی فکر کنم میشه که ننوشتم حرهای زیادی برای گفتن دارم وتو این مدت مشکلات زیادی داشتیم واتفاقات زیادی هم افتاد که دلم نمی خواد یادآوری کنم ..

از اواخر خرداد براتون مینویسم .. ۳۰خرداد حنابندان داداشم رسول بود.. بالاخره بعد یه سال اینا هم کاراشون جمع وجور کردن که برن سر خونه زندگیشون گرچه که خیلی چیزا عوض شده ومثل قبل نیست اما خوب دیگه.. راستش زن داداشم خیلی اخلاقش عوض شده از موقعی که قرار شده عروسی کنن بیان سر خونه زندگیشون ... نمی دونم چرا یهو اینجوری شد ما همه از صمیم قلب دوسش داریم اما نمی دونم چرا اون نظرش نسبت ما برگشته ..برای حنابندون که رفتیم از تعجب شاخ در آوردم که چرا زن داداشم با ما اینطوری برخورد .. راستش رو بگم خیلی بی ادبانه خونشون قمه اما خودش ترک تبریز خیلی اخلاق ورفتاراشون باما فرق داره ما به خاطر رسول همه چیزو پذیرفته بودیم تا به اون روز هم مشکلی نداشتیم اما یه سری مسائلی پیش اومد که اونو تغییر داد آخه سنش کمه وزیاد نمی تونه مسائل رو درک کنه واین داستان ادامه دارد .........

من الان اداره ام بقیه رو میرم خونه می نویسم ...

سلام من اومدم خونه هنوز ناها ر نخوردم راستش در گیر با وبم بودم نمی دونم چرا بهم ریخته بود.. واما ادامه ماجرا.. داشتم از زن داداشم میگفتم خلاصه خوب وبد گذشت وتا اینکه برای ۱۳تیر رفتیم شمال که عروسی شون بود.. البته ما یه هفته زودتر رفتیم که یه تو کارا با مامان کمک کنیم راستش مامانم یه کم مریضه وهمه ما رو خیلی این بیماری نگران کرده تو رو خدا براش دعا کنید ..راستش زیاد بهمون خوش نگذشت اصلا هیچ کس حس وحال عروسی نداشت وهمه یه جورایی بودن ما همیشه برای عروسی رسول روز شماری میکردیم اما چی فکر میکردیم وچی شد.. راتش بعد بهم خوردن نامزدی مهسا خیلی چیزا تو خونه ما عوض شده این جریان تو روحیه همه تاثیر بدی گذاشت واز همه بیشتر مامانم رو غصه دار کرد خلاصه اوضا واحوال میزونی نداشتیم دو روز قبل از عروسی اسماعیل ورسول رفتن قم که جهاز عروس رو بیارن شمال (وای که دوست ندارم به یاد بیارم چه روزهای تلخی بود اون روزها ) خلاصه خوب وبد شد شب عروسی .... ما همه یه ساعت قبل آماده شدیم ورفتیم تو تالار تا مهمونا برسن .. که یهو مامانم حالش بهم خورد وبردنش بیمارستان ..قبل از اینکه عروس داماد برسن ..ما به رسول زنگ زدیم گفتیم که حالا نیا وایستا تا مامان بیاد مهمونا لحظه به لحظه زیاد تر میشدن ومن ومهسا هم یواشکی به دور از چشم اونا گریه میکردیم ..خیلی نگران مامانم بودیم.. تا اینکه رسول وزن داداشم با ماشین عروس رفتن بیمارستان وپیشش موندن تا مامان سرمش تموم شد وبا هم اومدن تو تالار تا موقعی که رسیدن دیگه یاعت حدود ۱۰:۳۰بود خلاصه یه کم بزن وبکوب وبرقص البته نه اونجوری که دوست داشتیم چون مامانم زیاد سرحال نبود.. وآخر شب هم خسته ومونده رفتیم خونه.. چون فامیلای زن داداشم همه از قم اومده وبودن وخونه ی مامانم اینا هم جوابگو نبود من واسماعیل با داداشم حسین رفتیم خونه مادر شوهرم وبقیه هم خونه یه چند نفر از فامیلا رفتن که شب رو اونجا بخوابن..

دو روز بعد عروسی مامانم رفت بیمارستان بستری شد برای تیکه برداری از کلیه اش.. ما هم براش نگران بودیم ومن ومهسا فقط گریه میکردیم روزهای واقعا سختی بود..آخه زن داداشم هم بی تفادت بود اصلا حواسش به مامانم نبود ومنم خیلی نگران بودکم که برم کرمانشاه کی به داداش میرسه اخه اونا پایین خونه مامانم اینا میشینن اما کاش هیچوقت نبودن چون فقط دارن مامان رو زجر میدن. نمیدونم یه دختر دیگه چی از خانواده شوهر توقع داره که مامان وبابای من براش نکردن .. خدایا شکرت ..اینم از زن رسول که همه چه انتظاری ازش داشتن وچی شد..دو روز تو بیمارستان آریا رشت بستری شد ..وبرگشت خونه ..ما هم همون روز به سمت کرمانشاه حرکت کردیم..

بقیه باشه تا برم ناها ربخورم وبیام .......

ناهار خوردم وحالا ادامه سریال ..

ما اومدیم کرمانشاه هوا خیلی گرم بود وتا اینجا کلافه شدیم ..

نتیجه تیکه برداری مامانم ۲۴تیر مشخص میشد از وقتی که اومدم کرمانشاه همیشه شبا گریه میکردم که خدایا نکنه اتفاقی واسش بیفته یه دنیا ویه مامان الان هم که دارم مینویسم داره بغضم میگیره چون با تمام وجودم دوسش دارم حتی از اسماعیل هم بیشتر دوسش دارم واقعا راس میگم ها.. تمام دنیا یه طرف مامان من یه طرف خدا جون از همین جا ازت عاجزانه میخوام همیشه سایه اش بالای سرمون باش .. خداجون خودت کمکش کن .. مامانم رو به تو سپردم خداجون.. خوب دیگه تا الان اشکم در نیومده برم ادامه ماجرا.. بی صبرنانه منتظر نتیجه بودیم.. تا اینکه ۲۴ زنگ زدم به بابام .زیاد سرحال نبود.. هنوزم مه هنوز بهمون نگفته که دکتر چی بهش گفته فقط میگه هر چر خدا بخواد همونه توکل به خدا .. خدایا تو که ما رو دوست داری سلامتی مامانم رو بهش برگردون ..خدا ما یه مامان سرحال وشاد میخواییم مثل قبل ...

اسماعیل حسابی درگیر کارای پایان نامه است وشب وروز کار میکنه بلکه زود تموم بشه وما برای همیشه بریم شمال.. اما هفته گذشته یه گریزی زدیم ورفتیم شمال .. البته اول من تنها رفتم اسماعیل کرمانشاه بود رفتم تهران دکتر-روز تولدم تهران خونه خواهر شوهرم بودم ۷مرداد. مامانم هم با من اومده بود خواهر شوهرم اینا برام کیک خریده بودن یواشکی ویه جشن کوچولو گرفتیم روز بعدش هم برای جشن مبعث رفتیم خونه دختر عمه اسماعیل واقعا عالی بود مامانم هم تو اون جشن یه کم حال وهواش عوض شد خدا رو شکر . اسماعیل هم از کرمانشاه اومده بود وباهم رفتیم شمال ودو روز اونجا موندیم با خواهر شوهرم وبرادر شوهرم اینا رفتیم آستارا خیلی گرم بود اما خیلی خوش گذشت شوهر خواهر شوهر بزرگم خیلی باحاله وسفر با هاش خوش میگذره.. روز بعدش هم رفتیم دیلمان با دخترخاله های بابام واقعا هواش بینظیر بود کلی از هوای خوب اونجا لذت بردیم.. جای همتون خالی ..

وحالا یه هفته است که کرمانشاهیم وتا ۱۰روز دیگه کوله بار عشقمونو جمع میکنیم ومیریم شهرمون .. خیلی ازاین قضیه خوشحالم که میریم پیش خانواده ام اما از طرفی دلم برای دوستایی که اینجا دارم خیلی تنگ میشه اخه بهشون عادت کرده بودم.. اما قول دادایم که با هم رفت وامد داشته باشیم..

ودر پایان :

سعی کنید تو این روزگار زود گذر با هم مهربون باشین ..

برای سلامتی مامانم دعا کنید .. وبرای سلامتی همه بیماران ..

همه رو دوست دارم ..

تا ؟؟؟؟؟؟؟ خداحافظ همتون

خداحافظ کرمانشاه.. خداحافظ پارک کوهستان... طاقبستان ..بیستون ..پاوه ..ریجاب.. سراب نیلوفر

خداحافظ شهلا ..شیوا.. طاهره..طیبه ..خانواده محترم سمیعی.. مژگان خانم.. سیما خانم وهمکاران خوبم تو اداره که تو این دوسال مهمونشون بودم ...خداحافظ همکلاسی های خوبم تو دانشگاه.. خداحافظ اموزشگاه زبان خانم بهادری وریاحی عزیز دوستون دارم..

خداحافظ مجتمع صدف... خداحافظ مجتمع میلاد.. خداحافظ شهرک معلم...خداحافظ بلوار زن.. وخداحافظ مجتمع امام حسین..

ما رفتیم ..

خداحافظ کرمانشاهی های مهربون ونامهربون ..

خداحافظ

gharibanehayemanoto — Thu, 15 May 2008 21:44:18 GMT

گلی منو به یه بازی دعوت کرده که بدم نیومد توش شرکت کنم ویه کم واسه خودم آینده اندیشی کنم..

بیست سال دیگه اوضاع زندگی چطوره؟

بیست سال آینده احتمالا ما برای زندگی رفتیم شمال ودیگه کرمانشاه نیستیم.. من 44سالمه واسماعیل هم 50سالشه شاید برای ادامه تحصیل اسماعیل واسه دکترا ما یه مدتی بریم خارج از کشور وبرگردیم ..

تو رشت یه خونه میخریم ویه بچه داریم که دختره واحتمالا شبیه باباشه چون تو خانواده اسماعیل اینا بچه ها همه شبیه باباهاشونون .. خونه ای که تو رشت داریم خیلی بزرگه وما اون خونه قبلی مون رو فروختیم ویه خونه ویلایی بزرگ خردیم ..که یه اتاقش کتابخونه ی بزرگیه وحیاطی داره که توش یه حوض بزرگه ویه تخت هم کنارشه که همش روش کتابهای بچمون ریخته و اسماعیل که مشغول کلنجار رفتن با اونه وبراش با حوصله وصبر همیشگی درسا رو توضیح میده شاید اون موقع دخترمون 14-15سالش باشه .. اسماعیل اون موقع دیگه بازنشت شده وموهای سرش همه ریخته (آخه الان موی چندانی نداره) وبه عنوان یه معلم واستاد نمونه کارای پژوهشی انجام میده..تازه عینکی هم شده.. منم به کارام ادامه میدم وتومسکن وشهرسازی مشغول به کارم وبه عنوان مهندس عمران فعالیت میکنم البته دکتراموهم گرفتم وبکوب برای زندگیمون وبرای همه اون چیزایی که دوسشون دارم تلاش میکنم .. وا ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی چه قشنگ

الان بالای سرم ابر تشکیل شده از اون ابرا که توش یه عالمه ارزو نمایان میشه..

من علاوه بر کارای اداری که دارم تو باغچه خونه یه عالمه گل وسبزی هم میکارم و با اسماعیل از اونا نگهداری میکنیم.. من واسماعیل روز به روز بیشتر عاشق هم میشیم واز زندگی لذت میبریم در کنار دخترمون احساس خوشبختی میکنیم..

خدایا برای خوشبختی همه مردم دعا میکنم وامیدورام تو زندگی هیچ کس هر گز هیچ غمی نباشه ..

از دوستان عزیزم دعوت میکنم تو این بازی زیبا شرکت کنند.. خیلی خوبه که ادم گاهی اوقات اینده رو هم ببینه وبرای بهتر شدن زندگی تلاش کنه.

gharibanehayemanoto — Thu, 15 May 2008 13:56:18 GMT

امشب شهلا میاد دنبالمون که باهاشون بریم خونه مادر شوهرش الته به اصرار خودش اسماعیل مایل به رفتن نبود اما شهلا گفت بیان یه حال وهوایی عوض کنید.. شهلا سنگ صبور خوبیه گرچه یه سری اخلاقایی داره که بعضی موقع با هم کنار نمی یام اما بازم از اینکه باهاش صحبت میکنم احساس آرامش میکنم..تو این جریانی هم که پیش اومده تنها کسی که میتونم باهاش صحبت کنم اونه..

از زندگی دیگه سیر شدم با اتفاقی که افتاده خیلی ناراحتم خیلی ،تا حالا تو زندگیم اینقدر ضربه سخت نخورده بودم.. دیگه حال وحوصله نوشتن هم ندارم.. خیلی خسته ام خیلی ...نیاز به آرامش دارم البته وضع اسماعیل هم بهتر ازمن نیست اون به روی خودش نمیاره وسعی میکنه خودشو آروم کنه.واسه همین صبوریها از صمیم قلب دوسش دارم.

خدایا خودت ختم به خیر کن ..از ته دل از ت میخوام خودت کمک کن.

gharibanehayemanoto — Thu, 15 May 2008 13:28:26 GMT

از اینکه دیر به دیر میام بخشید اخه خیلی گرفتارم ..فرصت زیادی برای نوشتن ندارم ..

خیلی دلم گرفته یه مدتیه که مشکلات شخصیه زیادی پیدا کردیم که امیدورام هر چه زودتر حل بشه خیلی خصوصیه تا این حد شخصی..

دعا کنید زودتر حل بشه چون حسابی درگیرش شدیم به شدت ..خدایا خودت به بزرگیت کمکمون کن ومثل همیشه ما رو تنها نزار..

اینو واسه یکی مینویسم گرچه می دونم هیچوقت نمی خونه اما دلم میخوام بگم که بعضی ها لایق اون چیزی که دارن نیستن وهیچوقت هم نمی تونن با افکار پلید وشیطانی که دارن به آرزوهایی که دارن برسن خدا خودش جای حق نشسته ... اونی که لیاقت نداره بهتر هرگز هیجی هم نداشته باشه همین وبس.. از یه جریانی اینقدر دلخورم که تا اخرین روز زندگیم هم فراموشش نمیکنم ..هیچوقت انتظار این روز رو نداشتم..از خدا هم برای اون طرف طلب بخشش میکنم.. خداجونم خودت کمکش کن اون که نمی دونه من براش دعا میکنم اما تو که میشنوی کمکش کن..

******* خوب بگذریم .. بالاخره دندونم رو جراحی کردم رفتم شمال پیش دکتر خودمون به چه سختی .......وای ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی یی

که هیچوقت دردرش رو فراموش نمی کنم خیلی سخت بود خیلی سخت.. تازه یه کم بهتر شده.. فکر کنم حدود دو سه کیلو لاغر شدم تو این دوران درد دندان ..شهلا که میگه خیلی لاغر شدی.. البته همه میگن اما شهلا تاکید میکنه..

مامانم اینا اومدن کرمانشاه ویه چند وقتی پیش ما موندن مامانم حالش زیاد خوب نیست همش فکرش مشغول برنامه عروسی داداشم وعقد خواهرم مهسا است قربونش برم دیگه کلافه کلافه است از همین جا پیشونیشو میبوسم..