
باز بارن با ترانه با گهرهاي فراوان ميخورد بر بام خانه ...
من به پشت شيشه تنها ايستاده در گذر ها رودها راه اوفتاد ...
شاد وخرم يك دو سه گنجشك پر گو ... باز هر دم مي پرند اين سو وآن سو...
مي خورد بر شيشه ودر مشت سيلي آسمان امروز ديگر نيست نيلي ...
آرشیو
تماس با من
آرشیو وبلاگ
فروردین 1388
بهمن 1387
آبان 1387
مهر 1387
مرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آبان 1385
مرداد 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
لینک ها
بن بست
ایران علمی
عسل وشکر...
مامان نسیم وهلیا
علی وفاطمه
دانشگاه با طعم باران
دنیای عاشقانه ها
همسرانه
ساقی ومجید
زندگی من
طراحی وب سایت
قالبهای رایگان وبلاگ
صدا کن مرا ،صدای تو خوب است صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است که در
انتها ی صمیمت حزن می روید در ابعاد این عصر خاموش من از طعم تصنیف
در متن ادراک یک کوچه تنها ترم بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی
من بزرگ است وتنهایی من شبیخون حجم تو را پیش بینی نمی کرد
وخاصیت عشق این است سهراب
یکشنبه 25 دی1384-1:35 قبل از ظهر | | لیلا | گروه |لینک به نوشته


