از شنبه رفتم سرکار...حدود ده روزی میشد که به خاطر مشکلی که برام پیش اومده بود خونه بودم... وقتی رفتم با استقبال گرم همکارانم مواجه شدم..واین باعث شد روحیه بگیرم برا ادامه کار وزندگی.... واینکه همه دنیا که یه روز نیست... خدا وقت برا خیلی کارا بهمون داده ...اینکه یه چیزی رو ازمون میگیره دلیلش این نیست که دوستمون نداره.....

با همه مشکلاتی که از لحاظ جسمی تو این مدت داشتم... اما بازم خدایا شکرت که بدتر از این نشد..از ت ممنونم خدای خوب ومهربونم..

احتمالا مغازه رو جمع کنم چون یه کم از لحاظ بدنی ضعیف شدم وکمتر میتونم  کاراشو انجام بدم ...تا عید نگهش میدارم .اطرافیان نظرشون به اینکه بیشتر به خودم برسم بعد جریانی که پیش اومده.. ما هم همیشه گوش به فرمان بزرگترها... میگیم چچچچچچچچچچچچچچچششششم.

مریم راستی...ایندفعه دیگه واقعا دارم مخ اسماعیل رو میزنم بیاییم اونورا...خیلی دوست دارم بیام یه کم حال وهوام عوض بشه.اگه بتونم این مرد سرسخت وراضی کنم.